Flutt hingað  :   http://joajoa.blogdrive.com

Þvílíka veðrið!!  Ég rumskaði þegar Gústi fór á fætur með Katrínu og fór með hana á leikskólann og mér ofbauð hreinlega lætin í veðrinu og fór aftur að sofa.  Svaf til hálfþrjú og líður stórkostlega eftir það.  Veit þó ekki hvernig mun ganga að sofna í kvöld.  

Vala kom á sunnudaginn og notaði þvottahúsið mitt til þess að taka upp skúlptúrverkið sitt.  Mér leist ekki á blikuna en þegar ég sá afraksturinn í gær þá fylltist ég stolti yfir að hafa stuðlað á einhvern hátt að gerð þessa meistaraverks.  Argasta snilld hjá stúlkunni.  Er annars ekki að nota þvottahúsið neitt núna því að þvottavélin er biluð.   Þvottafjallið er orðið að fjallgarði og ég er farin að ganga í nærbuxum af Gústa.  Vonandi kemur viðgerðarmaðurinn á morgun. 

Á morgun fer ég í annan undirbúningstímann fyrir geisló og er það alveg ágætt að hafa eitthvað fyrir stafni.  Er að spá í að fara skammarferð á bókasafnið og skila bókunum sem ég átti að vera búin að skila fyrir LÖNGU. 

Jæja, haldiði ekki að mín hafi mætt skelþunn og morkin í fyrsta undirbúningstímann fyrir geislameðferðina!  "Nú ætla ég að taka upp heilbrigðari lífshætti og fara betur með mig og bla bla bla...." En rauðvín rúlar.  Fór í Bláa Lónið með Þóru í gærkvöldi og þvílík snilld sem sá staður er í myrkri.  Þetta var eins og að koma inn í alvöru drauga- og tröllaland.  Hefði samt alveg mátt sleppa þessum tveimur rútufyllum af amerísku túrhestunum sem gjömmuðu og kölluðu eins og þau væru ein þarna.  Ég stóðst þá freistingu að kasta drullu í þau og brosti bara sætt til þeirra, þetta er víst að halda hagkerfinu uppi.  Brunuðum svo tilbaka í bæinn, sáum eitt stykki fljúgandi furðuhlut sem reyndist vera flugvél (eða þá að að þetta var FFH sem dulbjó sig sem flugvél þegar í ljós kom á ofurnæmu geimskönnunum þeirra að til þeirra hafði sést) og hneyksluðumst á ökuníðingunum á Reykjanesbrautinni.  ÖKUNÍÐINGAR, fariði norður og niður því þið eruð ekki eini sinni hnyttinna athugasemda minna virði!  Gerðum okkur svo sætar og fórum með Lilju á Tapas þar sem rauðvín var drukkið og matur borðaður.  Svo var það Vínbarinn þar sem meira rauðvín var drukkið og svo var farið heim til Þóru þar sem enn meira rauðvín var drukkið.  Svo var ég þreytt og þunn í morgun, eins og gefur að skilja.

Klukkan hálfellefu mætti ég svo semífersk á K deildina þar sem ég fékk ítarlegar upplýsingar um þar sem koma mun.  Ég verð kortlögð, skönnuð, mæld og útkrotuð áður en ég verð geisluð í spað.  Öll þessi tæki og tól gerðu það að verkum að mér fannst ég vera komin í Star Trek þátt og fannst mér það ekki leiðinlegt.  Ég fékk leyfi til þess að mæta með myndavél næst og Gústi ætlar að taka myndir sem verða kannski sýndar seinna meir. 

Að þessu loknu var stefnan tekin á Þjóðminjasafnið og herlegheitin skoðuð.  Ég var sérstaklega hrifin af miðaldakirkjunni, finnst íslenskt trúarlíf hafa misst svoldið mikið við berstrípun siðaskiptanna og María mey skildi eftir sig frekar stórt tóm í hjarta þjóðarsálinnar.  En þjóðminjasafnið er virkilega flott, það mætti bara merkja hlutina aðeins betur og vera fleiri skriflegar útskýringar en ég vona að það megi skrifa á ungan aldur sýningarinnar. 

Núna er mamma á leiðinni þannig að ég læt þetta duga í bili.

Best að reyna aftur.

Þá er allt að fara í gang, aftur.  Á föstudaginn byrja ég í undirbúning fyrir geislameðferðina og þá fæ ég að vita meira um lyfjameðferðina.  Var að lesa um lyfið og þvílíkur vibbi sem er í þessu!  Alla manns hunds- og kattartíð er maður búinn að rembast við að vera góður og gáfaður og halda sig frá eiturlyfjum og öðrum slíkum sora og svo á að fara að dæla í mann þungmálmum, ammóníaki og öðru álíka girnilegu.  Magnaður andskoti.  Eins og gefur að skilja er maður búinn að fylgjast með brjóstakrabbaumræðunni þessa dagana af mun meiri athygli en maður hefur gert í gegnum tíðina.  Undanfarið hefur mér fundist ég hafa dottið inn í aðra vídd og annað líf sem ég hreinlega þekki mig ekki í.  Ég sé og tala við fólkið í kringum mig en allt lítur örlítið öðruvísi út en ég er sú eina sem sé það.  En þegar ég horfi á umfjöllunina um brjóstakrabbamein þá finnst mér ég ekki vera alveg jafn sér á báti og venjulega.  Ég er samt meðvituð um það að ég er ekki að ganga í gegnum nákvæmlega það sama og þessar konur þó að það virðist vera svipað við fyrstu sýn.  Það sést ekkert utan á mér nema örið á maganum en það er samt búið að skera burt stóran hluta af mér.  Batahorfur mínar eru að öllum líkindum betri en ef ég hefði greinst með brjóstakrabbamein (held ég...ef svo er ekki þá er óþarfi að segja mér frá því!) en ég er samt með hættulegan sjúkdóm.  Ég er heppin...og óheppin.  Því miður jafnar þetta ekki hvort annað út, plús og mínus gera mínus lærði maður í denn.  (Pollýanna gafst upp í kvöld og fór snemma að sofa til að vera hress og aktíf á morgun.)  En nóg af dramanu, ég hlakka bara til að byrja í meðferðinni og finnast ég vera að gera eitthvað í þessu en ekki sitja á rassinum eða fara hamförum á eyðslutrippi.

Fór í bæinn með Lindu og stelpunum í dag og Íris fékk að velja sér skíðabuxur í snemmbúna afmælisgjöf.  Það er alltaf jafnsvalt að keyra um á glænýjum bílaleigubíl og þykjast vera miklu ríkari en maður er.  Annars tókst mér að gera þennan forláta bíl rafmagnslausan á fyrsta degi en það skrifast á mismunandi aðferðir okkar Gústa við að kveikja og slökkva á ljósunum á bílnum.  Að treysta eða ekki treysta á dagljósabúnað, þar liggur rafmagnsleysið.  Og þegar það er ekki sami aðilinn sem drepur á bílnum og setti hann í gang þá getur allt gerst.  Þurfti að fá start hjá leigubílstjóra og djö...er það dýrt.  Jaðrar við að það hvarfli að manni að það sé verið að okra á manni.  Er reynslunni ríkari og 1100 krónum fátækari fyrir vikið. 

En nóg um það í bili, er farin að sofa.

NEI!!! Var búin að skrifa heila dagbók og hún datt út.  Meira að segja Pollýanna er þunglynd yfir þessu.  Dauði og djöfull! 

You have a Calm Soul! Being calm and cool is what
you do best. You collected thoughts and always
positive attitude make you very bright and
logical. When theres a problem, you know how to
approach it, and solve it. Your friends rely on
you on their problems, and your shoulder for
their crying. You are peaceful, and enjoy
nature and freedom. You rarely get angry and
hardly scream, which makes you good with kids.
You seem to be in tune with the world and if
anything goes wrong, you always bounce back.

What Kind of SOUL do you posses? (For Girls only) Incredible Anime Pictures!
brought to you by Quizilla

Gat ekki sofið, skreið á fætur og kveikti á tölvunni en gleymdi inniskónum inni í  herbergi.  Núna er ég sybbin en er alltof kalt á tásunum til að labba á köldu gólfinu inn í herbergi.  Er að reyna að sækja inniskóna með hugarorkunni og bíð í ofvæni eftir að sjá þá svífa hingað inn.  Bíð...bíð...bíð...  en það eina sem gerist er að ég hnerra.  Þarf að vinna betur í þessu hugarorkudæmi greinilega.

Er að fara í klippingu!   Ætla að klippa mig alveg stutt, hef ekki prófað það síðan ég var krakki!!! Katamús er á leikskólanum og fer svo til ömmu og afa í næturgistingu.  Þar held ég að verði sko fjör.  Dreif mig á fætur í morgun og fór með þeim feðginum á leikskólann og í tilefni þess að við byrjuðum daginn snemma var farið heim og horft á Black Adder með morgunmatnum.  Frábær leið til þess að byrja daginn.  Gerðist svo skynsöm og pantaði tíma í viðgerð fyrir bílinn sem var misþyrmt af misgáfuðum aftaníossa um daginn.  Aumingja litla gula hænan segi ég nú bara.  Langar til að fara að versla...og versla...og versla...  Það er rétt að peningar gera mann ekki hamingjusaman en þeir eru ágætisbyrjun    Þarf svo að fara að sortera leiguumsóknir og láta valdið stíga mér til höfuðs múhahaha.  Ég er komin langleiðina með það að verða ekta leigusalakelling sem tekur á móti fólki í inniskóm og slopp, með rúllurnar í hárinu og sígarettu í löngu munnstykki.  Nema að ég reyki ekki þannig að ég skifti sígarettunni kannski út fyrir snickers, það ætti að vera nógu úrkynjað.  Hmm...best að fara að kaupa nammi.

Þann 8. september síðastliðinn hringdi læknirinn í mig og sagði mér að ég væri komin með krabbamein og það ætti að taka úr mér legið.  Eins og gefur að skilja er manni ekki alveg sama um svona hluti þannig að lífið er örlítið öðruvísi í dag en það var fyrir mánuði síðan.  Ég var send í rannsóknir, lungnamyndatöku og sneiðmyndatöku, sem komu ágætlega út (fyrir utan ofnæmið sem ég reyndist hafa fyrir skuggaefninu sem er notað í sneiðmyndatökum og gerði það að verkum að ég þurfti að eyða kvöldinu á bráðamóttökunni með stera og ofnæmislyf í æð).  Þann 22. september var hnífnum svo brugðið á loft og legið mitt var fjarlægt ásamt nærliggjandi eitlum.  Aðgerðin gekk mjög vel, ég fékk mænudeyfingu sem er ekki alveg eins og deyfingin sem er notuð í fæðingum en samt svipuð.  Eftir aðgerðina vaknaði ég með 28 hefti í maganum og kláða sem líktist því að maurahjörð gengi yfir mig...aftur og aftur.  En það lagaðist allt saman, alveg þangað til mænudeyfingin var tekin á þriðja degi.  Þá var vont að vera til þar til elsku hjúkkurnar mínar gáfu mér morfín.  Ég ELSKA morfín.  Á sjötta degi fékk ég að fara í mína langþráðu heimför og breiddi úr mér í mínu yndislega kvínsæs rúmi og Katrín benti á skurðinn á maganum, sagði vóvvó (ó ó) og skellihló.  Síðan er ég bara búin að vera á fullu við að batna en læknirinn sagði okkur svo á mánudaginn að það hefðu greinst jákvæðir eitlar í kringum legið þannig að ég þarf að fara í lyfja og geislameðferð.  Eitlar smeitlar, það er bara að bíta á jaxlinn...taka á honum stóra sínum...bíta það súra o.s.frv.  Ég hef alltaf átt mér leyndan draum um að prófa að snoða mig en aldrei þorað að láta verða af því þannig að kannski fæ ég að prófa að vera sköllótt og vera með alvöru afsökun fyrir því.  Kannski grennist ég líka?   En þangað til ætla ég að borða eins og alvöru sælkeri, ég hef heyrt að meltingin verði kannski eitthvað foj yfir þessu dótaríi þannig að ég þarf að vinna upp sex vikna nammiát á tveimur vikum.    Nóg af blaðri, nú skulu verkin tala.  Er farin að éta.

Já, þegar maður fer út á nokkurra mánaða fresti þá getur maður freistast til þess að hella AÐEINS of miklu í sig. Innflutningspartí hjá sis og nýbúin að hækka heimildina á kortinu. Ný klipping og ríkið tekið með trompi. Eiginmaður og dóttir kvödd með virktum og sokkið niður í sora borgarlífsins. Kamikaziþynnka daginn eftir og það á júrótrash deginum sjálfum. Ekki gott, eiginlega bara mjög slæmt og eins örugglega og íslenskar ballöður floppa í Júróvisjón þá fylgir þynnkunni minni setningin ég ætla aldrei að drekka aftur. (Sem er álíka líklegt að gerist og að íslensk ballaða sungin af karlmanni komist uppfyrir 16. sæti.) Tyrkneska lagið er flott en ég losna ekki við það af heilanum á mér. En ég er alveg búin að sjá hvernig hægt er að redda þessari blessuðu keppni. Norðurlöndin eiga bara að "go Balkan" og fjölga sér. Smá sjálfstæðisbaráttur í Noregi og Svíþjóð, Þrændalög lýsa yfir sjálfstæði og Samarnir líka. Færeyjar, Grænland og Álandseyjar eru óvirkjaðar atkvæðauppsprettur og kirsuberið á toppnum væri sjálfstæðar Vestmannaeyjar. Þá væri nú gaman að keppa. Svo væri líka hægt að nýta keppnina í það þarfa þjóðþrifaverk að senda Leoncie úr landi. Leyfa henni að keppa fyrir Íslands hönd og í millitíðinni setja lög um að enginn sem heitir nafni sem byrjar á L og endar á cie megi koma inn í landið að viðlagðri dauðarefsingu. Hmmm.... Væri skömmin þess virði? Spurjum Bosníana, hvað var málið með þennan Dínó? Nóg um júróvisjón, farin í mat til mömmu og tek familíuna með.

Maður er víst ekki kona með mönnum nema maður úthelli misvitrum hugleiðingum reglulega á öldur alnetsins. Svoleiðis að til þess að vernda heiður minn sem leiðitöm rolla tískustraumanna verð ég víst að slást í sífellt stækkandi hóp netröflara. Bonnsjúr.